Ο Salvatore Adamo στο Μέγαρο Μουσικής

Ο διεθνούς φήμης συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής Salvatore Adamo, με 100.000.000 πωλήσεις δίσκων παγκοσμίως, τραγούδησε στο κατάμεστο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 8 Μαρτίου 2011 (Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας), σε μία συγκινητική βραδιά που διοργάνωσε το Ίδρυμα και ήταν ειδικά αφιερωμένη στις γυναίκες. Ο θρύλος του Γαλλικού τραγουδιού, Πρέσβης Καλής Θελήσεως του Ιδρύματος και της Unicef, σε μία θριαμβευτική εμφάνιση  – όπου πολλοί θεατές περίμεναν στο τέλος για να τον αποθεώσουν –  τραγούδησε τις θρυλικές του επιτυχίες και γέμισε το κοινό του με μουσικές αναμνήσεις. Επίσης από το νέο του CD με τίτλο «De toi a moi», παρουσίασε σε μία καινούργια εκτέλεση το υπέροχο τραγούδι που έχει αφιερώσει στο Ίδρυμα με το νέο τίτλο «La vie encore». O Adamo αναφέρθηκε στο σημαντικό έργο του Ιδρύματος.Τη βραδιά παρουσίασε ο Αλέξης Κωστάλας.
Η εκδήλωση ήταν υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και παρέστησαν μέλη της Kυβέρνησης και της επιχειρηματικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.
Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την ευόδωση των σκοπών του Ιδρύματος.

Μέγαρο  Μουσικής Αθηνών
http://www.megaron.gr/

Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την επίτευξη των στόχων του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

adamo_poster_3

1943 Γεννιέται την 1η Νοεμβρίου στο Κομισό, κοντά στη Ραγκούσα (Σικελία).
1947 Η οικογένεια αφήνει τη γενέτειρα Σικελία και μεταναστεύει στο Γκλεν. Ο πατέρας του, Αντόνιο, είναι μεταλλεργάτης.
1948 Μετά από εργατικό ατύχημα, ο πατέρας μεταφέρει την οικογένειά του στη Ζεμάπ (Βέλγιο).
1950 Σοβαρή ασθένεια του Σαλβατόρ. Καθοριστική συνάντηση με μία μοναχή που τον ενθαρρύνει στη συγγραφή.
1956 Νανουρισμένος από Ιταλούς τενόρους, συμμετέχει σε ένα διαγωνισμό μιας μάρκας σοκολάτας.
1960 Κερδίζει το βραβείο του Ράδιο-Λουξεμβούργο με το «si j’osais». Στις 14 Φεβρουαρίου γίνεται η πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση του «si j’osais». Πετυχαίνει ραδιοφωνικές διακρίσεις στη Γαλλία πριν ακόμα κερδίσει στον τελικό στο Παρίσι.
1961 Δύο τραγούδια στα ιταλικά για τη Philips Βελγίου, ένας δίσκος στα αγγλικά και ένας ακόμα στα ιταλικά για την Polyntor. 4οςστους γαλλικούς δίσκους 45 στροφών με το «si j’osais» και το «Laurence». Ο Σαρλ Αζναβούρ του δίνει στο «Ancienne Belgique» ένα τσεκ 50.000 βέλγικων φράγκων για τη νίκη του στη  Saint-ouen. Αυτό επιφέρει στο Σαλβατόρ τα πρώτα άρθρα στον τύπο γι’ αυτόν.  Επιστρέφει στα θρανία στο Ατενέ της Μονς.
1962 Συναντά τον Jeff De Boeck, καλλιτεχνικό Διευθυντή και τον Aimable Donfut και ηχογραφεί για την ΕΜΙ, τα «En blue jeans et blouson d’cuir» και «Laissons dire».
1963 Ολόκληρο το Βέλγιο ανακαλύπτει ένα νέο είδωλο με το «Sans toi ma mie». Δουλεύει με τον παραγωγό Oscar Saintal. Οι δίσκοι του όπως το «Tombe la neige» κάνουν επιτυχία φαινόμενο.
1964 Πριν να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο, η Γαλλία υποκλίνεται μπροστά του. Γκαλά στο Στάδιο Χέιζελ παρουσία της βασιλικής οικογένειας. Νέα επιτυχία με το «Les filles du bord de mer», που διασκευάστηκε αργότερα από τον Arno. Η χρονιά συνεχίζεται με τουρνέ στην Τουρκία, το  Λίβανο, στον Καναδά και στην Ολλανδία.
1965 Τουρνέ στην Τουρκία με τρεις μέρες στην Κωνσταντινούπολη. Στις 12 Ιανουαρίου στο Παρίσι, και πάνω στη σκηνή του Olympia το πρώτο θριαμβευτικό μουσικόραμα οργανωμένο από το Europe 1 και στη συνέχεια στις 16 Σεπτεμβρίου πέρασμα στην 1η θέση για τρεις εβδομάδες. Δουλεύει με τον François Rauber, τον παραγωγό του Jacques Brel και κάνει τις πρώτες του συνεργασίες με τον Alain Goraguer, τον παραγωγό του Serge Gainsbourg. Κερδίζει για τρεις συνεχόμενες χρονιές το βραβείο ΜΙDΕΜ για τις πρώτες πωλήσεις στη Γαλλία.
1966 Γίνεται Επίτιμος Πολίτης του Ζεμάπ τον Ιούνιο. Τον Αύγουστο κάνει τουρνέ στη Γαλλία και στις 6 Αυγούστου μαθαίνει στο Μπιαρίτζ για το θάνατο του πατέρα του στη Σικελία.
1967 Γυρίζει την ταινία «Les Arnaud» με τον Bourvil. Του απονέμεται κατά τη διάρκεια του MIDEM στις Κάνες, το βραβείο για την καλύτερη πώληση δίσκων στη Γαλλία και το Βέλγιο για τη χρονιά 1966. Πρώτη τουρνέ στην Ιαπωνία όπου θα  επιστρέφει στο εξής κάθε χρονιά.
1968 Έκδοση του βιβλίου «Ο Σαλβατόρε Αντάμο για παιδιά» εικονογραφημένο από τον Philippe Lorin. Γεμίζει τα στάδια κατά τη διάρκεια μιας τουρνέ στη Νότια Αμερική.
1969 Παντρεύει την παιδική του φίλη, Nicole Durant. Γυρίζει την ταινία «L’ardoise avec Michel Constantin» και συνθέτει τη μουσική.
1970 Μεγάλη παγκόσμια τουρνέ, περνάει και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Γυρίζει την ταινία «L’île au Coquelicot». Σενάριο, διάλογοι, σκηνοθεσία, παραγωγή και μουσική έχουν την υπογραφή του καλλιτέχνη.
1971 Τουρνέ στην Αφρική
1972 Γιορτάζει τα 10 χρόνια καριέρας του στο Cirque Royal. Τουρνέ στις χώρες της Ανατολής.
1973 Του απονέμεται το αργυρό μετάλλιο της πόλης του Ζεμάπ.
1974 Προσκεκλημένος του Georges Brassens, του αγαπημένου του τραγουδιστή, στο στο Europe 1.
1975 Έκδοση του βιβλίου «Σαλβατόρ Ανταμό» από τον Yves Salgues εκδόσεις Seghers.
1976 Συμμετέχει με την Annie Cordy στη γιορτή για τα 25α γενέθλια της βασιλείας του Βασιλιά Baudoin.
1977 Στο Olympia. Τουρνέ στη Γαλλία με την υποστήριξη του Europe 1.
Τουρνέ στη Νότια Αμερική.
1979 Συμμετέχει σε ένα αφιέρωμα για τον Bruno Coquatrix.
1980 Συλλογή ποιημάτων «Le charmeur d’Océans», με πρόλογο του Raymond Devos. Εξώφυλλο με την υπογραφή του Jean-Michel Folon.
1981 Τουρνέ στη Ρωσία
1983 Συνθέτει το «Les collines de Rabiah» εμπνευσμένος από τα γεγονότα στο Λίβανο.
1984 Ένα μικρό πρόβλημα υγείας τον αναγκάζει να ξεκουραστεί μερικούς μήνες πριν αναχωρήσει πάλι για Ιαπωνία.
1985 Τραγουδάει στη Δημοτική Αγορά του Ζεμάπ εκεί όπου ο πατέρας του είχε δουλέψει.
1987 Λαμβάνει διάκριση από τη Διοίκηση των Τεχνών και των Γραμμάτων. Επιστρέφει στη Σικελία, περίπου 20 χρόνια μετά από το θάνατο του πατέρα του για να τραγουδήσει. Συνθέτει το «Vincent» προς τιμήν του αγαπημένου του ζωγράφου, Vincent Van Gogh.
1990 Τον Φεβρουάριο πεθαίνει η μητέρα του. Το Μάρτιο βρίσκεται στο Casino de Paris όπου δίνει διάφορες συναυλίες.
1991 Του απονέμεται ο Σταυρός του Τάγματος της Κορόνας του Βελγίου. Σε περίοδο καταστολής επεισοδίων στη Μόσχα, συμμετέχει στο φεστιβάλ «Χοροί στους δρόμους».
1993 Γίνεται Πρέσβης της Unicef. Γιορτάζει τα 30 χρόνια καριέρας του στο Ζεμάπ. Γιορτάζει τα 50 του χρόνια στο Cirque Royal.
“Adamo en symphonique”, ένα θέαμα που του φέρνει πολύ μεγάλη επιτυχία.
Olympia, γιορτάζει εκεί τα 30 χρόνια καριέρας του.
1998 Μετά από απουσία 23 χρόνων, επιστρέφει στην ΕΜΙ, τη δισκογραφική εταιρεία του ξεκινήματός του και των μεγαλύτερων επιτυχιών του.
Νέο άλμπουμ «Regards» με 14 καινούρια τραγούδια
Olympia, από τις 27 Οκτωβρίου έως την 1η Νοεμβρίου 1998.
1999 Προώθηση του άλμπουμ του «Regards» με τουρνέ δύο μηνών στη Γαλλία (Οκτώβριος – Νοέμβριος 24 συναυλίες). Εμφανίσεις στις τηλεοράσεις της Γαλλίας, του Βελγίου, της Γερμανίας και συναυλίες στην Ιαπωνία.
2000 Πάντα πιστός στην Ιαπωνία, ξαναβρίσκεται εκεί στις αρχές Φεβρουαρίου για μια περιοδεία 3 εβδομάδων. Και πάλι συναυλίες στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Τουρκία.
2001 Στις 20 Φεβρουαρίου, εμφάνιση του νέου του CD “Par les temps qui courent”. Στο Olympia από τις 27 Φεβρουαρίου έως τις 4 Μαρτίου. Τουρνέ στο Βέλγιο και στο Κεμπέκ για 4 συναυλίες τον Απρίλιο. Στις 8 Ιουνίου, συναυλία στην Κωνσταντινούπολη. Το Σεπτέμβριο και πάλι τουρνέ στον Καναδά. 11 συναυλίες τον Οκτώβριο. Τον Οκτώβριο επίσηςεκδίδεται και το πρώτο του μυθιστόρημα «Η ανάμνηση της ευτυχίας είναι περισσότερη ευτυχία» που μεταφράζεται σε ιταλικά, ισπανικά, γερμανικά και άλλες γλώσσες. Του απονέμεται το Μετάλλιο του Ιππότη του Τάγματος της Κορόνας. Τουρνέ στο Βέλγιο, στη Γαλλία και στη Γερμανία.
2002 Τέλος Ιανουαρίου, αναχώρηση για Χονγκ Κονγκ (συναυλία στις 30 Ιανουαρίου στο Conrand Hotel). Τουρνέ στην Ιαπωνία και τη Χιλή από την 1η έως τις 11 Φεβρουαρίου. Το Μάρτιο, τουρνέ στη Γαλλία και στο Βέλγιο και τον Ιούλιο εμφανίζεται στα καλοκαιρινά φεστιβάλ του Κεμπέκ και του Μόντρεαλ. Το  Σεπτέμβριο, 2 συναυλίες στη Μόσχα και στη Γερμανία.
Επίσης του απονέμεται η διάκριση του Επίτιμου Πολίτη του Μόντρεαλ.
2003 40 χρόνια τραγούδι / 60 χρονών
Συνεχίζει την τουρνέ στη Γαλλία ενώ εμφανίζεται το νέο του CD το Σεπτέμβριο. Η καθιέρωσή του δεν τον φοβίζει, και έχει αρκετά μετάλλια, διπλώματα, επαίνους, διακρίσεις κλπ. Αλλά η μεγαλύτερη ανταμοιβή του είναι να μπορέσει να γιορτάσει στα τέλη του 2003 τα 40 χρόνια καριέρας του στην σκηνή που πρωτοεμφανίστηκε στα 20 του χρόνια, που δεν είναι άλλη από το «Ancienne Belgique» ένας από τους πιο διάσημους συναυλιακούς χώρους της Ευρώπης, γνωστό ως «ΑΒ». Βρίσκεται εκεί στις 31 Οκτωβρίου και την 1η Νοεμβρίου για να γιορτάσει τα 60 του χρόνια και τα 40 χρόνια τραγουδιού και τελικά να πεί «είμαι πάντα εδώ» και να ευχαριστήσει αυτούς και αυτές που τον ακολούθησαν στη διαδρομή και την καριέρα του. Αυτή είναι η ζωή του…
2004 Μια διεθνής τουρνέ αρκετά ταραχώδης. Μόλις είχε γυρίσει από τη Μόσχα και έφευγε για τη Χιλή, όπου του απένειμαν στο Φεστιβάλ Vina Del Mar στην Quinta Vergara μπροστά σε 25.000 θεατές 4 μετάλλια, στιγμές αξέχαστες, μέσα στη συγκινητική ζεστασιά των Χιλιανών. Το Μάρτιο στην Αμερική, Τουρκία, Ιταλία
και μετά…
Στις 28 Μαΐου 2004, κατά τη διάρκεια της πρόβας σε ένα στούντιο  τηλεόρασης στο Παρίσι, ο Σαλβατόρ αναγκάζεται να σταματήσει αμέσως εξαιτίας εγκεφαλικής αιμορραγίας. Ευτυχώς μέσα στην ατυχία του είχε τύχη…
2005 Μετά από υποχρεωτική ξεκούραση ενός χρόνου ξανανεβαίνει στη σκηνή για πρώτη φορά στο θέατρο της Mons στις 4 Μαΐου. Γυρίζει σελίδα και επανακτά όλες του τις ικανότητες, δεν υπάρχει πια κανένα σημάδι εκτός από την άσχημη ανάμνηση εκείνης της περιόδου. Δίνει συναυλίες στο Βέλγιο και τη Γαλλία το Μάιο και Ιούνιο του 2005 για να δοκιμαστεί, ξεκουράζεται το καλοκαίρι και ξαναρχίζει τον Οκτώβριο.
2006 Βρίσκεται τέλη Ιανουαρίου στο Κεμπέκ για προώθηση των συναυλιών του και την εμφάνιση του Zanzibar. Τουρνέ τo Μάρτιο στην Ιαπωνία με 6 συναυλίες από την Οσάκα στο Τόκυο και ως το Σαπόρο. Τον Απρίλιο ξαναπάει στον Καναδά για τις προβλεπόμενες συναυλίες στο Μόντρεαλ, στην Οτάβα και στο Κεμπέκ. Απ’όποια χώρα κι αν περνάει ξεσηκώνει πλήθος κόσμου με αυτήν την πάντα υπέροχη επικοινωνία που διατηρεί με το κοινό του, πάντα ζεστός, πάντα προσεχτικός με όσους μετακινούνται από μακριά για να έρθουν να τον χειροκροτήσουν. Δε θα σταματήσει ποτέ να τους ευχαριστεί και να τους λέει ότι αν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη σκηνή, το χρωστάει σε αυτούς. Το φθινόπωρο θα κάνει την επιστροφή του στην παριζιάνικη σκηνή. Στις 28 Νοεμβρίου προάγεται σε Αξιωματικό στο Εθνικό Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής.
2007 Εμφάνιση του άλμπουμ του «La part de l’ange» στις 3 Ιανουαρίου και προώθησή του. Επιστροφή στο Bataclan το Μάρτιο και έπειτα περιοδείες στη Γαλλία. Για τον Σαλβατόρ Ανταμό, όπως πολύ σωστά λέει, η ζωή του είναι η σκηνή…
Τουρνέ ενός μήνα στο Κεμπέκ τον Οκτώβριο για 9 συναυλίες και ολοκληρώνει το 2007 με συναυλίες στο Βέλγιο.
2008 Με ελάχιστη ξεκούραση από την τελευταία του συναυλία, φεύγει και πάλι για τη Χιλή το Φεβρουάριο και επιστρέφει με συναυλίες στη Γαλλία. Εμφανίζεται στο “Chatelet” στο Παρίσι στις 11 και 12 Απριλίου. Έπειτα, τουρνέ στην Ισπανία τον Ιούνιο με 8 συναυλίες, μια μεγάλη αναμενόμενη επιστροφή και το ημερολόγιό του γεμάτο ως τα τέλη Δεκεμβρίου. Πρέπει να μεταφράσει στα ισπανικά, γερμανικά και ιταλικά τα επόμενα άλμπουμ του. Στις 11 Νοεμβρίου τραγουδάει για πρώτη φορά στην Αίγυπτο και την ίδια στιγμή εμφανίζεται σε Γαλλία και Βέλγιο, το νέο του άλμπουμ με ντουέτα «Le Bal des gens biens» που γίνεται σύντομα χρυσό, διπλό χρυσό και πλατινένιο.
2009 Ο Adamo συνεχίζει την προώθηση του CD «Le Bal des gens biens» στον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Γερμανία, τη Ρωσσία, την Ισπανία, τη Χιλή, την Ιταλία κλπ. και προετοιμάζει την επιστροφή του στο Olympia στο Παρίσι το Φεβρουάριο του 2010.
2010 Επανεμφανίζεται στο Olympia στο Παρίσι με δύο συναυλίες στις 5 και 6 Φεβρουαρίου, που προκάλεσαν τεράστια συγκίνηση στο κοινό του, που έσπευσε από όλα τα μέρη του κόσμου να τον απολαύσει. Στη συνέχεια συνέχισε τις προγραμματισμένες συναυλίες του στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Αίγυπτο,τη Ρωσσία. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2010 του απενεμήθη το Διεθνές Βραβείο Ποίησης (Grand Prix International de Poesie), που έχει θεσμοθετήσει η SPAF. Θα επιστρέψει στην Ιαπωνία τον Οκτώβριο και στις 29 Νοεμβρίου θα κυκλοφορήσει το νέο του CD με τίτλο «De toi a moi», στο οποίο περιλαμβάνεται σε μία καινούρια εκτέλεση το τραγούδι που έχει αφιερώσει στο Ίδρυμα με το νέο τίτλο «La vie encore», ένα τραγούδι για τη Μαρία Κάλλας και τον Ωνάση με τίτλο «Pourquoi tu chantes», καθώς και ένα ντουέττο με τον άλλο αγαπημένο της γαλλικής μουσικής τον Christophe.
2011 Ξεκινάει με συναυλίες στη Βαρκελώνη, το Βέλγιο, την Ελλάδα, τη Γαλλία, καθώς και με την ηχογράφηση ενός άλμπουμ στα γερμανικά, ισπανικά και ιταλικά.

http://www.adamosalvatore.com/

Τα σχόλια είναι κλειστά